WASZYNGTON Płn.-wsch. część miasta
Mówi Sangita Patel z huty Dunlap.
Zakład będący największym dostawcą stali w okolicy
czekają zmiany w ramach kampanii prezydenta.
Wśród pracowników będą hutnicy i naukowcy,
jako że obiekt zajmie się produkcją dla sektora lotniczego.
Prezydent niedługo pojawi się na oficjalnym otwarciu.
- Karta zadziałała. - Wątpiłeś?
Trochę. Gdzie jesteś?
Na południe od ciebie. Obserwuję obrzeża.
Między innymi.
- No cześć. - Bądźcie czujni. Prezydent jest w drodze.
- Tajne służby nie mają czasu? - Biały Dom zawiadomiono o zagrożeniu.
Prezydent nie chciał odwołać wydarzenia.
Dyrektor Casey poprosił, żebyśmy zajęli się ochroną.
Czego mam szukać?
Metadane dotyczące prezydenta i tego miejsca skoczyły. Kilroy lokalizuje zagrożenie.
Przekopuję petabajty danych. Mogę nic nie znaleźć.
- Nie psuj zabawy. - Spokojnie, dam kelnerce napiwek.
Prezydent nadjeżdża.
Przyjąłem.
Wchodzą do budynku.
INNOWACJE W PRZYSZŁOŚCI
- Ktoś znajomy. - Kto?
Pułkownik James. Kilka razy ratował mnie w Afganistanie.
Nosi teraz nuklearną walizkę.
Tę z wielkim czerwonym przyciskiem?
Walizka zawsze jest tam, gdzie prezydent.
Są w niej kody nuklearne na wszelki wypadek.
Podobno. Nie wiadomo dokładnie, co jest w środku.
Ale to ściśle tajne i groźniejsze od komety Hale'a-Boppa.
I to pod ręką prostaka, który kocha chaos.
- Istna moc Zeusa w walizce. - Dzięki za komentarz.
Przyznając kontrakt rządowy
- i rozpoczynając transformację... - Coś jest nie tak.
- Co? - ...powitajmy wszyscy
prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Musimy ewakuować budynek.
Zabezpieczyć prezydenta.
Prezydent opuścił budynek.
Dokąd pan idzie, pułkowniku?
James kradnie walizkę. Santana, idzie do ciebie.
Ty w furgonetce, stój!
Hej!
Stój!
Spróbuj go odseparować.
Facet chce ukraść walizkę.
- Stać! - Tajne służby.
On próbuje ukraść walizkę.
- Na kolana. Już! - Nie mamy czasu.
- Mills? - Jestem cały. Zgubiłem go.
- Twój status? - Pułkownik James uciekł.
Co z walizką?
Przepadła.
- Aut! - Faul!
- Zadanie domowe. - To najważniejszy moment.
Piętnaście minut, a potem matematyka.
Przyjąłem.
- OK. - Kidman jest na lewym polu.
- Masz ją? - James nie przekazał.
- Co się stało? - Ktoś go gonił.
- Uciekłem. - Tajne służby?
Ktoś inny.
- Widzieli cię? - Nie. Szybko zwiałem.
- Na pewno? - Tak.
- Co teraz? - Dokończymy, co zaczęliśmy.
Skontaktuję się z Jamesem i przypomnę mu stawkę.
Musimy mieć tę walizkę.
Jak idą poszukiwania?
W walizce jest GPS, ale nie widać sygnału.
- Pewnie go zablokował. - Jacyś ranni?
Nie. To była rurobomba. Głośna, ale niegroźna.
Odwróciła uwagę od ucieczki.
Kody są często zmieniane. Wyszły już nowe.
- James pewnie wie. - Tak. Chodzi mu o coś innego.
Biały Dom mówi, że w walizce są cztery rzeczy.
Plany obronne w razie ataku, procedury systemu alarmowego EAS,
kody nuklearne i książka z lokacjami.
Czyli co?
Podręcznik strategii na wypadek wojny.
Zawiera ściśle tajne informacje.
- Na przykład? - Choćby aktywa jądrowe.
Gdyby dostała się w ręce terrorystów albo wroga...
- Wiedzieliby, gdzie uderzyć. - Infrastruktura obronna by padła.
James sprzeda książkę za grubą kasę.
Znam go. Nie zrobiłby tego.
Kiedy przyparli nas w Kabulu,
wylądował pomimo ostrzału, żeby nas uratować.
To bohater wojenny.
Teraz jest zbiegiem, który dopuścił się zdrady.
- Bohaterowie też płacą rachunki. - Mam coś.
Nagranie z furgonetką, którą widziała Santana.
- Dobra robota. Sprawdziłeś numery? - Kradziona.
Niech policja sprawdzi to w swojej bazie danych.
Zaczekamy, aż wyjedzie na drogę.
Sprawdzę, czy Pentagon ma jakiś pomysł,
dlaczego James się zbuntował.
WASZYNGTON Galeria Narodowa
- Generale Reed. - Dzień dobry.
- Dziękuję, że pan przyszedł. - Proszę.
- Podobno ma pani informacje o walizce. - Tak. Pułkownik James...
On żyje?
Tak. Sądzimy, że ukradł walizkę.
Niemożliwe.
Tajne służby mówią, że ktoś go ścigał.
Zaatakował agentów i pewnie go porwał.
To mój człowiek. Miałam tam zespół.
- James mu uciekł. - Dowodzę wojskiem w Białym Domu.
Odpowiadam za tę walizkę.
Powinienem wiedzieć o waszej obecności.
Wraz z Departamentem Obrony postanowiliśmy to ukryć.
Znam Jamesa.
Nie jest zwykłym podwładnym. To nie ma sensu.
Kontaktował się z kimś ostatnio?
- Zachowywał się nietypowo? - Nie.
Departament wydaje pracownikom komórki i konta email?
- Tak. - Muszę sprawdzić,
- czy ktoś się z nim kontaktował. - Chcę znaleźć Jamesa
i sprowadzić go tak szybko, jak to możliwe. W całości.
- Dostaniecie, co trzeba. - Dziękuję.
Media nie wiedzą, że walizka zniknęła.
- Nie zmieniajmy tego. - Zgadzam się.
Proszę kontynuować śledztwo.
Ale chcę wiedzieć na bieżąco o postępach.
Oczywiście.
Dziękuję.
To ta furgonetka.
- Twój kontakt się spisał. - Znów wątpiłeś.
- Pusto. - Musi być blisko.
- Mamy potencjalny cel. - James może przekazać walizkę.
- Ruszcie dopiero, jak ją zobaczycie. - Przyjąłem.
Wymiana wśród ludzi, których społeczeństwo nie może lub nie chce widzieć...
jest genialna.
To znaczy nikczemna. Czasem mi się myli.
Pułkowniku James.
To koniec.
Proszę oddać walizkę.
- Stój! - Mam go.
- Mam walizkę. - Nie wiesz, co robisz.
Proszę powiedzieć, co się dzieje.
Mają moje dziecko.
Evana.
Mają mojego syna.
Gdzie ja, do cholery, jestem? Kontaktowali się?
- Muszę mieć telefon. - Jest pan bezpieczny.
- Nie kontaktowali się. - Zabili mi syna.
- Nie wiadomo. - Czas jest ważny.
Musimy wszystko wiedzieć.
- Już mówiłem. - Proszę powtórzyć.
Miałem dostarczyć walizkę w wózku na zakupy.
Wtedy odzyskałbym Evana.
A co było wcześniej? Kiedy syn zniknął?
Poszedłem do pracy o 5.00, Linda go pilnowała.
Niania?
Ktoś zadzwonił, mówiąc, żebym wracał do domu.
Na miejscu nie było ani Lindy, ani Evana.
Tylko telefon z wiadomością głosową i jego zdjęciem.
Powiedzieli, że go mają i mam czekać na instrukcje.
Mam pańskie akta od generała Reeda.
Sprawdziłam wszystkie kontakty, w tym Lindę Green.
Nie jest tym, za kogo się podaje.
- Co to? - Sfałszowała dokumenty.
Ukradła tożsamość prawdziwej Lindzie Green.
- To nieprawda. - A jednak.
Sprawdziliśmy ją. Najpewniej to ona porwała Evana.
Nie zrobiłaby tego. Opiekuje się nim od dwóch lat.
Jak ją pan znalazł?
Walczyłem z żoną o opiekę nad dzieckiem.
Chciała zabrać wszystko poza Evanem. Wojsko nie wspiera samotnych ojców.
Spotkałem Lindę w parku.
Evan rozrabiał, jak to dziecko. Zainterweniowała.
- Była miła i opiekuńcza. - Wpasowała się.
To technika szpiegowska.
Czekała na właściwy moment.
- Skrzywdzi go? - Jeśli nie dostanie, czego chce.
Nie spekulujmy.
Mój tata dzwonił?
Nie, skarbie. Wiesz, że pracuje.
Nie martw się. Niedługo zadzwoni.
- To on? - Nie. Skończ oglądać.
...obecnie trzeci. Zagrał osiem rund przeciwko LSU.
Daj mi go.
Mają walizkę.
- Kto? - Facet z zakładu.
James pewnie z nimi współpracuje.
- Nie ryzykowałby życiem syna. - Nie wiem, skąd wiedzieli.
Widzieli cię w zakładzie.
- Byłem ostrożny. - Naraziłeś misję.
- Następnym razem się uda. - Dość już zrobiłeś.
- Proszę, Lindo. - Daj Hectora.
- Tak? - Przyjedź tu.
- Namierzą nas. Przewieźmy dziecko. - A co z nim?
Niech zwija manatki i będzie w gotowości.
Przypomnij mu, że nie mogą nas złapać.
Skręć w prawo i kontynuuj prosto.
Santana sprawdza z Jamesem walizkę.
- Powoli. Będziesz sam. - Zasady wymiany?
Skąd te zakłócenia?
Coś nie tak z ich kodami. Porywacze wysłali Jamesowi instrukcje
- wiadomością szyfrowaną. - To znaczy?
Sońka Złota Rączka nic by z tego nie wydobyła.
Nie kojarzycie?
Rosyjska złodziejka. Nauczyła małpę połykać klejnoty,
kiedy ona negocjowała z kupcami. Nieważne.
Dotarłem do surowego skryptu wiadomości
i zawęziłem opcje do około sześciu grup.
- To telefon krajowy. - Krajowy?
- To skąd tu francuski? Przybliż. - Nie.
To arpitan, język franko-prowansalski. Co robi w kodzie?
To ich podpis. Koderzy to artyści. Lubią zostawić autograf...
- Rety. - Co?
Skąd ja to znam?
Boże. Independents.
- Kto? - Independents.
Radykalni haktywiści. Jedyni prawdziwi patrioci.
- Udręka rządu. - Nie wycofali się z mediów?
Najwyraźniej nie.
Ich ostatnia akcja to szantaż administracji Busha w 2005 roku.
Podobno wiedzieli, że Saddam nie miał broni masowego rażenia.
Kiedy FBI odmówiło wyjaśnień, ich przywódca Julius Vox
ujawnił tysiące poufnych dokumentów. Rozpętała się cyberwojna.
- Pamiętam. Zamknęli siedzibę w Langley. - Tak.
Trzeba było zrestartować cały system.
Dobre. Imponujące, co?
- Było. Już nie jest. - Może Julius chce ujawnić informacje
- z książki i kontynuować dzieło. - To nie w jego stylu.
- Już tak zrobił. - Żeby zdemaskować przestępstwa,
a nie naruszyć system obronny. To strażnicy, a nie anarchiści.
Poza tym trudno byłoby mu kontynuować dzieło.
- Jak to? - Zmarł w wybuchu trzy lata temu
podczas akcji FBI. Independents obwinia rząd.
Chodzi o zemstę. Dlatego wyszli z ukrycia.
Agencja nadal ma ich teczkę, ale nie mam dostępu.
- Poproszę generała Reeda. - OK.
Walizka nietknięta. James zakuty.
Co teraz? Jeśli nie dostaną, czego chcą,
James straci syna.
PENTAGON Hrabstwo Arlington, Wirginia
Na czym stoimy? Znaleźliśmy Jamesa albo walizkę?
Jesteśmy blisko.
Mówiłaś, że potrzebujesz akt grupy Independents.
Tak. To oni są porywaczami.
To ma coś wspólnego z ich byłym przywódcą Juliusem Voxem.
Cyberatak. Pamiętam.
Gabinet Owalny chce jutro przyznać, że walizka zaginęła.
- Odradzam. - Prezydent woli ujawnić to sam,
niż żeby sprawa wyciekła do mediów społecznościowych.
Kiedy Independents zobaczą się w sieci, mogą zadziałać impulsywnie,
przez co nie odzyskamy Evana.
- Decyzja zapadła. - Proszę o 24 godziny.
Może uda nam się to zakończyć bez żadnych ofiar.
Mogę przesunąć prasę na jutro.
Ale jeśli walizka się nie znajdzie, nic więcej nie zdziałam.
Dziękuję.
To na pewno tutaj?
Nie mogłem namierzyć telefonu, z którego dzwoniono,
ale zlokalizowałem wieżę.
Wieże mają zasięg 70 kilometrów. Skąd pewność, że tu są?
- Zakłócenia. - Co z nimi?
To stacja-widmo.
Od razu widać, że jest opuszczona.
Ale transmituje krótkie fale, które odbijają się od jonosfery.
Fascynujące. Po ludzku, proszę.
Na nagraniu dla Jamesa słychać zakłócenia z tego miejsca.
Tyle mi wystarczy.
Zajmę się zamkiem.
- Umiejętności z wojska? - Nie. Z Ocean's Eleven.
Daj mi chwilę.
Jest.
Uprawnienia, których nie posiadają Stany Zjednoczone na mocy konstytucji,
nadane są odpowiednim władzom stanowym
- lub obywatelom... - To konstytucja?
- Wyliczono w konstytucji... - Tak.
Ale to już nie.
Nadmierne kaucje i grzywny nie będą wymagane...
Współrzędne.
TAJNE WIĘZIENIA W KRAJU.
Firma upada po wybuchu gazu
Haker Julius Vox zginął podczas akcji FBI
Rzuć broń.
Dobrze.
Gdzie chłopak?
Nie.
Nie powstrzymasz nas.
Santana!
Co wziąłeś? Co to było?
Co się tu dzieje? Co się stało?
Cyjanek.
Kim oni są?
Obiad, Vox.
Dziękuję.
Firma upada po wybuchu gazu
Cyberterrorysta nie żyje. Jego cel nieznany
Przesyłam zdjęcia.
Mam.
Może to szalone, ale Vox żyje.
Dlaczego tak myślisz?
Tajne więzienie, tajemniczy wybuch gazu.
Chwila. Jakie więzienie?
Wiedziałem.
- Co? - Podzielisz się z nami?
Tak. Wśród koderów krąży legenda, że jeśli odmówisz pracy dla rządu,
wsadzą cię do najgłębszej możliwej dziury.
Brzmi znajomo.
Szukają kogoś. Dzwońcie po koronera.
- Wracamy. - Skontaktuję się z policją.
Znaleźliście mojego syna?
Mówił pan, że w książce są informacje o tajnych lokalizacjach.
- Są wśród nich więzienia? - Możliwe. Co to ma do rzeczy?
Proszę ze mną. Musi pan coś rozszyfrować.
- Dobrze zna pan lokacje z książki? - Na wylot.
Opiekunowie zapamiętują je, żeby móc doradzić prezydentowi.
Czy jakieś współrzędne na mapie pokrywają się z tymi na liście?
Te. C204.
Tutaj.
- To rządowy magazyn. - Nie powiedzą wprost, że to więzienie.
Ciekawe. Plan odbioru i dostawy prania.
Tu jest odczyt ekranu.
- Skąd go masz? - Ustawa o wolności informacji.
- Cześć. - Hej.
- Znamy lokalizację Juliusa? - Pracujemy nad tym.
Ciągną tyle prądu, że mogliby zasilić cały stadion.
Boże, to Linda.
Masz listę znanych wspólników?
Nancy Clark, 36 lat, 160 cm wzrostu...
Żona Juliusa.
Są małżeństwem.
- To wymuszenie. - Chcą wymiany?
Dokładnie. Nie ujawniliby informacji, które mogłyby zranić niewinnych.
Chcą wymienić walizkę na Juliusa.
Nie może do tego dojść.
To dajmy im go.
Chcesz im oddać Voxa?
- Tak. - Jest w pilnie strzeżonym więzieniu.
Ale trzymają go nielegalnie.
Kilroy ma rację. Wszyscy myślą, że nie żyje.
Nie miał rozprawy. Ot tak wyrzucili klucz.
Oddanie więźnia to jak negocjacje z terrorystami.
I skąd pewność, że tam jest?
- Kiedy zmarł Julius? - Jakoś w kwietniu.
Szesnastego kwietnia.
Czy w tamtym okresie pojawił się nowy więzień?
Mam.
Więzień 10642.
Proszę.
Dwa dni po śmierci Juliusa.
To musi być on.
Zanim weźmiemy to pod uwagę, pamiętajcie, że pilnują go agenci.
- Żadnych ofiar. - Użyjemy przykrywki.
PÓŁNOC WIRGINII Tajne więzienie rządowe
Santana zapewni dokumenty.
Wejdziemy do środka, weźmiemy Juliusa.
I znikniemy, nim się zorientują.
To nie takie proste.
Kilroy załaduje do ich systemu wniosek o przeniesienie więźnia.
Jedno z was będzie musiało wyjść na moment.
Gdzie jest toaleta?
Dzięki.
Zlokalizujecie serwerownię
i dostaniecie się do głównego węzła.
Będę potrzebował kilku minut.
PRZENIESIENIE WIĘŹNIA
WNIOSEK NIEPOPRAWNY
Nie widzę tego w systemie.
- Zadzwonię i sprawdzę. - Ja się tym zajmę.
Pewnie zapomnieli kliknąć "wyślij".
- Co? - Jak nam idzie?
To nie takie proste.
Jeśli się nie pośpieszysz, sami tu wylądujemy.
Gotowe. Już dobrze.
Spróbuj ponownie.
Przyprowadźcie 10642.
WNIOSEK ZATWIERDZONY
- Wszystko gra? - Chyba tak.
- Zajmiemy się nim. - Idziemy.
Chyba mamy problem.
Załatwię to. Niech nas nie śledzą.
Jak wyjechać na międzystanową?
Jedź!
Gratuluję. Właśnie został pan zwolniony warunkowo.
Witamy wśród żywych.
Mam dla pana ofertę.
Pańska grupa sporo zdziałała pod pana nieobecność.
- Herodot. - Słucham?
Ojciec kłamstw. Pracujecie dla rządu.
W tej chwili tak.
Przepraszam. Znamy się?
- Nie sądzę. - Na pewno?
Mam pamięć do twarzy.
Byłeś w więzieniu Sing Sing?
Nie.
Jestem dla nich zbyt ważny, by trzymali mnie w takim zakładzie.
Więc się nie znamy.
Proszę pana...
- Niech Kilroy spróbuje. - To zły pomysł.
Kończy nam się czas.
Nie śmierdzisz jak federalny.
- Miło, że ktoś zauważył. - Przejęła cię firma?
Coś w tym stylu.
Jesteśmy kameleonami. Przybieramy odcień i kolor...
Moralności, którą mają inni. John Locke.
- Oczytany jak na marionetkę. - Która właśnie cię uwolniła.
- Wiesz, co się dzieje? - Pewnie potrzebujecie mojej pomocy.
Twoja żona porwała dziecko.
- Niemożliwe. - Chciała cię uratować.
Nie zrobiłaby tego.
Groziła, że je skrzywdzi, jeśli cię nie odzyska.
Nie znasz Nancy.
Nie.
Masz rację, nie znam jej.
Ale znam...
- takich jak my. - My?
Na samym początku mamy kredo.
Prawda za wszelką cenę.
Ale kiedy ją odkrywamy, nie podoba nam się.
Niewiedza była lepsza.
Systemu nie obchodzi, kto zostanie skrzywdzony
czy oszukany. Można go zatem zniszczyć.
Uwierz, rozumiem to.
Ale tu nie chodzi o system.
Tylko o ciebie i o mnie.
Krzywdzimy ludzi.
To nie społeczeństwo.
Kredo się wtedy rozpada.
Pomogę odzyskać dziecko, ale wy oddacie mi wolność.
- Tak. - Nie. Odpowiesz za przestępstwa.
Ale oferuję podium.
Rozprawę. Szansę na obronienie się.
A koledzy zdecydują o moim losie?
Koniec ciemnych dziur.
Gdzie jesteś, Neal?
Witaj, Nancy.
To twoje prawdziwe imię. Nancy Clark.
Kto to? Gdzie Neal?
Jestem pośrednikiem, któremu zależy na tej wymianie.
Niestety Neal nie przeżył.
Zabiliście go?
Cyjanek. Pewnie wiesz, skąd go miał.
Czego chcesz?
Już powiedziałam.
Za późno.
Oby nie.
Evan jest cały?
Niech Mark pożegna się z synem.
Wysłuchaj najpierw oferty.
Nancy?
To ja.
Julius?
Jadę z wami.
- Nie zgadzam się. - Evan was nie zna.
Nie pójdzie beze mnie.
Proszę. To mój syn.
Nie mogę.
Kabul, 2013 rok.
Uratowałem cały wasz oddział. Nikogo nie zostawiłem.
Nikogo.
Nie sądziłem, że pamiętasz.
Szaleńców się nie zapomina.
Pamiętaj, że zabieramy ciebie i dziecko.
Nie spodoba im się to.
Chodź.
Taki był układ. Gwarantujemy, że zostaniesz wysłuchany.
Jasne.
Trzymaj się planu.
Idź do taty.
Już dobrze.
Chodź, kochanie.
Nie mogę.
Nie rozumiem.
Zawarłem układ.
Żeby nas nie uciszyli.
Co takiego?
Wierzysz im?
To kłamcy.
- Patrz, co nam zrobili. - Porwałaś dziecko.
Dla ciebie.
Wiem. Ale nie mogę z tobą pójść.
Nie przestaliby nas ścigać.
Widzę więźnia. Mam wkroczyć?
Tak.
Zabij go.
Tak jest.
Wsiadać!
Padnij, Julius!
Zabierzcie dziecko!
Musimy się przemieścić. Za trzy, dwa...
Nie!
- Julius. - Nie.
Jesteś cały?
A Julius?
Co będzie z Jamesem?
Rozmawiałam z Departamentem Sprawiedliwości.
Będzie musiał przejść na emeryturę.
Nie wniosą oskarżenia, bo działał pod przymusem.
Dobra wiadomość.
Szkoda, że nie dla Juliusa.
Choć wysłuchaliśmy go tylko my,
- usłyszano jego słowa. - Naprawdę?
Chyba coś ominąłem.
Dokonał wyboru.
Zrobił, co należy i uratował życie.
To najwyższy wyraz własnych wartości.
Pozostało nam jeszcze jedno.
- Gdzie walizka? - U Rady Bezpieczeństwa.
Miała ją pani przynieść tutaj.
Prawie się panu udało.
O czym pani mówi?
Pogawędziłam z Juliusem przed jego śmiercią.
Ależ byłam zdziwiona, kiedy usłyszałam,
że odpowiada pan za jego niesłuszne zamknięcie.
Bzdury.
Też tak myślałam, dopóki tego nie sprawdziłam.
Przyjęcie więźnia musi być zatwierdzone przez generała z trzema gwiazdkami.
Proszę zgadnąć, czyj podpis był na papierach Juliusa.
- Czego pani chce? - Czego chcę?
Próbował pan zabić kilka osób, w tym mój zespół.
Vox uciekł z więzienia. Stanowił zagrożenie.
- To było konieczne. - Zasługiwał na sąd.
Proszę mnie nie pouczać. Staram się dać dobrym ludziom sprawiedliwość.
To nie pańska rola.
Jest wasz.
Zrobiłem to dla dobra kraju.
Proszę oddać broń.
O zatuszowaniu skandalu przez Departament Obrony opowie Yvette Eastman.
Uwolniono dziś więźniów z tajnego zakładu,
w którym byli przetrzymywali bez procesu.
Niektórzy całymi latami.
Starszy oficer z Białego Domu, generał Isaac Reed, został aresztowany
za poważne naruszenie swobód obywatelskich.
Grupa haktywistów znana jako Independents odpowiada
za udostępnienie informacji o nielegalnym więzieniu.
Jednak przywódca grupy, Julius Vox, zmarł kilka lat temu,
nie doczekawszy własnej rozprawy.
KILROY TU BYŁ Ładowanie systemu
WIEM, SKĄD SIĘ ZNAMY
NETCON 2010 R.
Sukinsyn.
Nic takiego.
Wszystko gra?
Tak.
Znaleźli ich ciała?
Tylko Lindy.
Wybuch musiał zrzucić Juliusa z mostu.
Policja przeszukuje rzekę.
Hej. Napijesz się?
Nie, dzięki. Ale idź.
Dobra.
Nie siedź do późna.
Bez obaw.
Nie planuję.
Tekst polski: Kinga Stańdo